Maestà (De Maagd en het Kind met zes engelen)

Cimabue's Maestà is een cruciaal werk in de westerse kunstgeschiedenis en vertegenwoordigt het hoogtepunt van de "Griekse stijl" in Italië. Dit altaarstuk, geschilderd voor de San Francesco-kerk in Pisa, behoudt de Byzantijnse plechtigheid maar introduceert een nieuwe fysieke aanwezigheid. De Maagd Maria wordt afgebeeld op een kolossale schaal, wat haar rol als koningin van de hemel benadrukt. De troon is hier niet langer een plat symbool, maar een imposant bouwwerk dat probeert een eigen ruimte op te eisen in de gouden leegte. De stilistische analyse onthult het meesterlijk gebruik van chrysografie (gouden arceringen op de kleding) om de plooien van de stoffen volume te geven. In tegenstelling tot eerdere starre iconen vertonen de gezichten van de zes engelen een tederheid en melancholie die een verlangen verraden om de menselijke psyche te verkennen. Maria's blik, gericht op de kijker, dwingt een overweldigende goddelijke aanwezigheid af, versterkt door de massieve gouden achtergrond die het ongeschapen licht van het paradijs symboliseert.