Lady Godiva

Het eerste geheim ligt in de identiteit van het model. Lefebvre gebruikte een jonge vrouw wiens silhouet destijds werd beschouwd als de absolute canon van academische schoonheid. Om een schandaal te voorkomen, idealiseerde hij echter de gezichtstrekken, zodat ze aan geen enkele bekende persoonlijkheid uit Parijse kringen deden denken, waardoor het naakt "universeel" en dus minder "vleselijk" werd. Een vaak genegeerd historisch detail betreft het paard. In tegenstelling tot de gebruikelijke romantische voorstellingen is het paard hier uiterst kalm, bijna statisch. Dit is een bewuste beslissing van de kunstenaar om te benadrukken dat het gevaar niet van het rijdier of de buitenwereld komt, maar van Godiva's innerlijke blik op haar eigen naaktheid. Het bloedrode tuig symboliseert het sociale geweld van de belasting waartegen zij zich verzet. De legende van "Peeping Tom" (de gluurder) is opzettelijk afwezig op het canvas. In de middeleeuwse versie zou een kleermaker het verbod hebben getrotseerd en blind zijn geworden nadat hij naar Godiva had gekeken. Door hem uit te sluiten, plaatst Lefebvre de kijker van het schilderij in een ongemakkelijke positie: wij zijn de enige voyeurs, de enige getuigen van haar offer, waardoor we worden gedwongen onze eigen blik op haar lichaam te bevragen. Technisch gezien gebruikte Lefebvre een mengsel van vernis en zeer fijne pigmenten om dat "porseleinen" uiterlijk van de huid te verkrijgen. Het geheim van deze bijna onwerkelijke huidskleur is een onderlaag van groene aarde (terra verde) die de al te menselijke roodheid van de huid opheft, waardoor Godiva de verschijning van een levend marmeren beeld krijgt. Ten slotte werd het werk in opdracht gegeven met een verborgen politiek doel: het was bedoeld om de morele deugden van de adel te verheerlijken in een tijd waarin de Franse Republiek probeerde de invloed van de oude geslachten uit te wissen. Een aristocrate presenteren die zich opofferde voor het volk was een krachtige boodschap aan de opkomende burgerij.